گفتگو کردن با کودکان در مورد زورگویی

زورگویی یا قلدری (Bullying) صدور رفتار پرخاشگرانه از فرد است، به نحوی که تعمدا به فرد دیگری صدمه وارد کند و او را در وضعیتی قرار دهد که نتواند از خود دفاع کند. کودکانی که در معرض زورگویی قرار می گیرند، مخصوصا اگر مشکل را درون ریزی کنند و آن را در سکوت تحمل کنند، در معرض آسیب های جدی روانی قرار خواهند گرفت. نقش والدین و مربیان در باز کردن باب گفتگو با کودکانی که از زورگویی رنج می برند بسیار اهمیت دارد.

گفتگو کردن با کودکان در مورد زورگویی
گفتگو کردن با کودکان در مورد زورگویی

 

〉بیشتر بخوانید : 

 

زورگویی

گفتگو کردن با کودکان در مورد زورگویی

زورگویی یک موضوع نگران کننده بسیار جدی است که امروزه مؤسسات آموزشی سراسر جهان را به خود مشغول داشته است. در حالی که مدارس در سالهای اخیر سیاست تحمل صفر را اتخاذ کرده اند، ولی متأسفانه، این مشکل هنوز هم وجود دارد (سیاست تحمل صفر براین مبناست که بروز جرم ناشی از بی نظمی نیست.

بلکه جرم در اثر سهل انگاری و تسامح نسبت به خطاها و انحرافات اجتماعی کوچک به وجود می آید). آنچه در این رابطه در اغلب مواقع مشکل اساسی ایجاد می کند، رفتار بچه هایی است که تحت فشار زورگویی قرار گرفته اند ولی رنج خود را مخفی نگه می دارند. جیوتیکا آگراوال (Jyotika Aggarwal)، روانشناس بالینی، راهکارهایی را برای والدین این قبیل بچه ها برای شروع گفتگو با آنها نشان می دهد.

 

چرا صحبت کردن با کودکان در مورد زورگویی مهم است؟

 

والدین باید این پیام را به کودکان خود منتقل کنند که تهدیدات فرد زورگو در هر حدی که باشد، زورگویی غیرقابل قبول است

 

پیام های منفی زورگویی

بچه ها در سنین پایین تحت تاثیر قرار می گیرند و به دشواری می توانند در برابر زورگویان ایستادگی کنند. عموما با دریافت این پیام که آنها “به اندازه کافی خوب” نیستند، کودکان شروع به باور آن می کنند. آنها می ترسند که به عنوان یک فرد ضعیف  مورد قضاوت قرار بگیرند یا مورد تهدید زورگویان واقع شوند. بنابراین، معمولا به گزینه صحبت با والدین خود فکر نمی کنند. برای کودکی که تحت زورگویی قرار می گیرد، موقعیت صحبت کردن، احساس یک موقعیت باخت-باخت ایجاد می کند. از این رو، خیلی مهم است که والدین این کودکان علنا گفتگو را شروع کنند و به فرزند خود در مورد آن آموزش دهند. این گفتگو شامل توضیح در مورد چهار نوع زورگویی است :

 

  • کلامی، شامل کسی را با سخنان نیشدار آزردن یا ریشخند کردن
  • نوشتاری، شامل نوشتن پیامهای رکیک و فحاشی کردن
  • جسمی، شامل ضرب و شتم، پشت پا زدن، یا شکستن چیزها
  • اجتماعی، شامل شایعه پراکنی، نادیده گرفتن کسی و زورگویی سایبری، که شامل ارسال نظرات، تصاویر و فیلم های مضر است.

 

گفتگو کردن با کودکان در مورد زورگویی

والدین باید در مورد زورگویی و انواع آن کودکان را توجیه کنند

 

گفتگو با کودک در مورد زورگویی

والدین باید این پیام که تهدیدات فرد زورگو در هر حدی هم که باشد، زورگویی غیرقابل قبول است را، با صدای بلند و واضح ارسال کنند. فرزند شما هرگز نباید این مسئله را به عنوان یک راز از شما مخفی نگه دارد. خاموش کردن مسئله به همان اندازه مهم است که شناسایی و تمیز دادن آن. برای دستیابی به این هدف، ابتدا لازم است یک محیط همدلی و ایمن ایجاد شود، به نحوی که کودک بتواند بلافاصله برای کمک، به بزرگسالان نزدیک شود. اقدام قاطعانه، سریع و سازمان یافته نسبت به مشکل، برای بازداشتن سایر زورگویان ضروری است (چراغ قرمز نشان دادن به سایر زورگویان). به علاوه، این کار باعث می شود که ناظرین و سایر کودکانی که مورد آزار و اذیت زورگویان قرار می گیرند، ترغیب شوند که جلو بیایند. والدین و مؤسسات باید این را به عنوان یک هدف قرار دهند که هوشیار باشند و فرزندان خود را از این تجربه آسیب زا محافظت کنند.

 

گفتگو کردن با کودکان در مورد زورگویی

 

علائمی که نشان دهنده وجود زورگویی در زندگی کودک است

  • کبودی های غیر قابل توضیح یا شکایت از درد بدنی یا بیماری هایی که جلو مدرسه رفتن را می گیرد.
  • پاره شدن کتابها یا مفقود شدن اشیاء
  • کابوس های شبانه ناگهانی، نوسانات ناگهانی خلق و خوی کودک، افزایش تحریک پذیری، گریه کردن یا تمایل او به تنها ماندن، اینها پرچم قرمز هستند.
  • عدم تمایل به رفتن به مدرسه یا صحبت کردن در مورد مدرسه
  • بروز تغییراتی در درک کودک از خود و توانایی خود، به عنوان مثال، ایجاد افکاری مانند “من یک بازنده هستم”.
  • صحبت از خودکشی یا رفتارهای خود تخریبی

منبع : healthmagazine

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

طراحی سایت پزشکی

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *